Xenitivo
| CASOS |
| LATINOS |
| Nominativo |
| Vocativo |
| Acusativo |
| Xenitivo |
| Dativo |
| Ablativo |
| Outros casos |
Concepto
Nome dun caso que nas linguas flexivas é utilizado en substantivos, adxectivos e pronomes para indicar que a palabra realiza a función de Complemento do Nome ou Modificador, aínda que pode aparecer tamén noutras como a de complemento dun verbo, Complemento Circunstancial, etc: polaco "dobrej szafy" ("de bo armario")
Proceden do xenitivo frases pettrificadas que na nosa lingua xeraron un vocábulo: FIL(IU) ECCLESIAE> fregués, AURI FRESU> ourive, COMITE STABU(LI> condestable, os días da semana: DIES MARTIS, DIES IOVIS, VENERIS, DIES LUNAE (+s), DIES MERCURII (+s)
Xenitivo Saxón
Unha das poucas pegadas "flexivas" que permanecen no inglés actual: "Antonio?s brother came yesterday"
Hoxe en día, moitos lingüistas negan que o xenitivo saxón sexa un caso. Arguméntano dicindo que se converteu nunha partícula clítica que, aínda que sempre aparece xunto a un nome, está claramente separada del: "The ambassador of Iceland`s wife was very welcome". Se o `s que aparece detrás de Iceland fose un caso do nome, entón a muller seríao do país Islandia. Así a todo, a muller éo de todo o sintagma nominal "The ambassador of Iceland".
Leonard Bloomfield no seu libro Language (1935, pp.203-6), clasificou o xenitivo saxón como un determinante máis. Da mesma forma cós outros posesivos "my, your, his,...".
Véxase tamén
Why are we here?
All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License
This page is cache of Wikipedia. History