Caimin Douglas


Free Web Hosting with Website Builder
Caimin Douglas
Volledige naam Caimin Douglas
Geboortedatum 11 mei 1977
Geboorteplaats Rosmalen
Lengte 1,79 m
Gewicht 80 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Trainer/coach Rudi Diels
Eerste titel Ned. kampioen 200 m 2001
OS 2000, 2004, 2008
Extra Ned. recordhouder 4 x 100 m
Atletiekportaal

Caimin Douglas (Rosmalen, 11 mei 1977) is een Nederlandse atleet die gespecialiseerd is in de sprint. Hij manifesteerde zich vooral als lid van de Nederlandse 4 x 100 m estafetteploeg, waarin hij in 2003 het grootste succes uit zijn loopbaan behaalde, toen de equipe op de wereldkampioenschappen brons veroverde. Douglas nam in totaal driemaal deel aan de Olympische Spelen.

Inhoud

Biografie

Voetbal als basis voor atletiek

Douglas werd geboren in Rosmalen uit Antilliaanse ouders. Het gezin verhuisde terug naar Curaçao toen hij vijf jaar was. Daar legde hij met voetbal de basis voor zijn atletiekcarrière. Hij kwam uit voor het Antilliaanse juniorenelftal. Later stapte hij over op atletiek.

In 1997 liep Douglas z'n eerste grote wedstrijd op Puerto Rico. Door opvallende prestaties daar werd hij benaderd door de Universiteit van Texas in El Paso. Hij vertrok er naartoe, na afronding van z'n studie weg- en waterbouw aan de MTS.

Met estafetteteam naar brons

In 2000 ging hij met de Nederlandse Antillen naar de Olympische Spelen. Vanaf 2002 kwam Caimin Douglas uit voor Nederland. Samen met Patrick van Balkom, Timothy Beck and Troy Douglas (geen familie!) won hij in 2003 een bronzen medaille op de 4 x 100 m estafette tijdens de Wereldkampioenschappen Atletiek in Parijs. De deelname van Douglas aan dit evenement had overigens nog enige tijd aan een zijden draad gehangen. Op de ochtend van de series in Parijs was hij namelijk met een van kiespijn vertrokken gelaat aan het ontbijt verschenen. Een ontsteking die al de hele week had gezeurd, had plotseling agressief de kop opgestoken. Vandaar dat werd besloten om voor de series reserve Guus Hoogmoed op te stellen. Het oranjeteam, met Hoogmoed op de plaats van Douglas, liep vervolgens naar een Nederlands record in 38,72. In de halve finale was de inmiddels half opgelapte Caimin Douglas er echter toch weer bij en ging het met een tijd van 38,63 nog weer een fractie sneller.[1]Het is tot op de dag van vandaag (peildatum 21 aug. 2008) het geldende Nederlandse record. De finale werd door het Nederlandse kwartet tenslotte afgerond in 38,87.

Meer estafette-ervaringen op internationaal niveau

Voor Nederland ging Douglas in 2004 ook naar de Olympische Spelen, opnieuw als lid van de 4 x 100 m estafetteploeg. Maar door een verkeerde wissel tussen de laatste lopers, Patrick van Balkom en Caimin Douglas, strandden de ambities van het Nederlandse viertal in de tweede serie. Datzelfde jaar studeerde Douglas af in El Paso en verhuisde hij naar Nederland.
Twee jaar later klopte het op het Europees Kampioenschap Atletiek 2006 tussen de Nederlandse 4 x 100 meterlopers allemaal weer wat beter en finishten Timothy Beck, Patrick van Luijk, Guus Hoogmoed en Caimin Douglas als achtste in de finale met 39,64, nadat ze in de halve finale zelfs 38,85 hadden gelopen. Ook nam hij op dit toernooi deel aan de 200 m, maar werd met 21,64 uitgeschakeld in de tweede ronde.

Drie nationale titels

Op nationaal niveau leverde Caimin Douglas zijn beste prestaties aanvankelijk vooral op de 200 m, waarop hij in 2001 en 2002 nationaal kampioen werd. Gaandeweg kwam zijn carrière echter steeds nadrukkelijker in het teken te staan van zijn optredens in het nationale estafetteteam. Dit betekende dat ook de sprintsnelheid op de korte afstand, de 100 m, moest worden onderhouden. Zelfs nam Douglas enkele malen deel aan het NK Indoor, waar hij zijn startsnelheid testte op de 60 m. In 2006, het jaar waarin hij later ook zijn enige buitentitel op de 100 m zou veroveren, leverde hem dat in 6,76 een tweede plaats op, éénhonderdste seconde achter winnaar Guus Hoogmoed, terwijl hij in 2008 vierde werd.

Deelname aan OS 2008 dubbeltje op zijn kant

Douglas liep in 2008 zijn beste tijden op de individuele sprintnummers al vroeg in het buitenseizoen. In Hoorn kwam hij op 10 mei tot 10,47, op de 200 m was hij het rapst op 1 juni in Genève, waar hij 20,85 op de klokken bracht. Maar vooral was hij actief als lid van het nationale 4 x 100 m estafetteteam, die zich wilde kwalificeren voor deelname aan de Olympische Spelen in Peking. Als man met de meeste ervaring in deze discipline was Douglas in de maanden juni en juli bij alle kwalificatiepogingen van de oranje-equipe betrokken. Hij liet er zelfs de nationale baankampioenschappen voor schieten, toen het vanwege een lichte spierblessure beter bleek om even gas terug te nemen. Op 6 juni in Turijn (39,03) en 16 juli in Luzern (38,92) kwam het Nederlandse viertal tot de beste tijden. Het resulteerde in een zeventiende plaats op de wereldranglijst, onvoldoende voor kwalificatie, aangezien alleen de eerste zestien landen van het IOC een uitnodiging voor Peking konden tegemoet zien. Het geluk lachte de Nederlandse equipe echter nu eens toe. Omdat Australië het mannen 4 x 100 m estafetteteam bleek te hebben teruggetrokken (naar verluid kon men daar geen representatief team samenstellen), werd Nederland als 17e alsnog voor de Spelen uitgenodigd. De vier basislopers van het team, Maarten Heisen, Guus Hoogmoed, Patrick van Luijk en Caimin Douglas in die volgorde, konden zich dus toch nog gaan opmaken voor deelname aan de olympische 4 x 100 m estafette in het Vogelnest. Voor Douglas werd het zelfs al de derde keer, dat hij op Olympische Spelen zijn opwachting maakte.

Winst en tegenslag in Peking

De ploeg vertrok naar Peking met als doel het Nederlands record te verbeteren, dat sinds 30 augustus 2003 op 38,63 stond, gelopen door het team dat op het WK in Parijs de bronzen medaille veroverde. Zover kwam het niet. De Nederlandse equipe moest in zijn serie aantreden tegen sterke ploegen als de Verenigde Staten, Trinidad & Tobago, Japan en Polen. Verrassend genoeg overleefden de Nederlanders deze slag, omdat maar liefst vier teams, waaronder dat van de Verenigde Staten, hun race verknoeiden door foute wissels. Het Nederlandse viertal bleef echter glansrijk overeind en kwam met 38,87, de snelste tijd van het jaar, zelfs als derde binnen.
Een dag later kwam in de finale, waarin Jamaica met een nieuw wereldrecord van 37,10 uit de bus kwam, aan alle euforie echter een eind. Nu was het de beurt aan Nederland om de wissel te verknallen; die tussen Guus Hoogmoed en Patrick van Luijk mislukte. Caimin Douglas vuurde zijn ploeg nog wel aan om door te zetten en dat leidde aanvankelijk tot een zevende plaats in 45,81. Later volgde echter diskwalificatie, omdat het stokje niet binnen het wisselvak was doorgegeven. Na afloop aarzelde Van Luijk niet om de schuld op zich te nemen. In de halve finale was hij wat te langzaam weggegaan, nu ging hij te vroeg. Douglas toonde begrip voor het falen van Van Luijk. 'Het hele jaar lopen we scherp, omdat we ons nog moeten kwalificeren, en gaat het wel goed. Nu gaat het een keer mis. Maar de beste prestatie hebben we gisteren geleverd. Toen hebben we als zestiende land van de wereld veel grote landen achter ons gelaten.’[2]

Caimin Douglas is werkzaam voor de Landmacht bij de Defensie Topsport Selectie.

Nationale kampioenschappen

Onderdeel jaar
100 m 2006
200 m 2001, 2002

Persoonlijke records

Outdoor

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 10,23 s 4 mei 2002 El Paso
150 m 15,83 s 6 mei 2006 Lisse
200 m 20,48 s 8 juli 2001 Tilburg

Indoor

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
50 m 5,83 s 3 maart 2006 Liévin
60 m 6,69 s 18 februari 2006 Gent

Palmares

60 m

  • 2006: Zilver NK indoor in Gent - 6,76 s
  • 2008: 4e NK indoor in Gent - 6,89 s

100 m

  • 2004: 4e NK in Amsterdam - 10,32 s
  • 2005: Zilver NK in Amsterdam - 10,41 s
  • 2006: Goud NK in Amsterdam - 10,44 s
  • 2007: Zilver NK in Amsterdam - 10,40 s

200 m

  • 2001: Goud NK in Tilburg - 20,81 s
  • 2002: Goud NK in Sittard - 20,48 s
  • 2003: Brons NK in Amsterdam - 21,06 s
  • 2007: Zilver NK in Amsterdam - 20,92 s

4 x 100 m estafette

  • 2003: Brons Wereldkampioenschappen in Parijs - 38,63 s (NR)
  • 2006: 8e EK in Göteborg - 39,64 s
  • 2008: fin. OS in Peking - DQ


Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:
  1. ^ Uit Een sprookje in 38,63 seconden door Kees Kooman (2003), gepubliceerd in Het sportjaar 2003 : dé 12 momenten, uitgegeven door Tirion Uitgevers BV te Baarn ISBN 90 4390 571 2
  2. ^ Uit Beijing dag 8: Wisseldrama estafetteploeg, Martineau veertiende, gepubliceerd op 22 augustus 2008, Website KNAU

Externe links







Why are we here?
All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License
This page is cache of Wikipedia. History